تیراندازی با تپانچه بادی

توضیحات:

  • به نام خدا

    بهترین حالتی که یک تیرانداز در تیراندازی با تپانچه بادی می تواند داشته باشد، حالتی است که تیرانداز تپانچه بادی راحت باشد. البته قوانینی برای آن وجود دارد که می توان به اینکه فاصله بین دو پا می بایست به اندازه پهنای شانه ها باشد و بدون هرگونه فشاری می بایست به سمت بیرون جایگزین شود، اشاره نمود.

    در این حالت بایستی لگن پای راست به سمت تیررس هدف باشد و پاها در دو طرف به گونه ای هستند که خط تیراندازی از وسط هر دو پا یا با زاویه 20 درجه به سمت داخل عبور می کند وزن بدن تیرانداز تپانچه بادی در وسط پاها یا کمی به سمت پاشنه ها باشد.

     

    حالت تیرانداز در تیراندازی با تپانچه بادی

    بالا تنه کمی به سمت عقب خم می شود، لگن راست کمی به سمت جلو در جهت هدف یا کمی به سمت چپ می چرخد در این حالت وزن بدن به طور مناسبی روی هر دو پا قرار می گیرد و مفاصل تقریباً محکم هستند. مرکز ثقل بدن بین پاها یا کمی به پای چپ نزدیک است که در این حالت، بدن تیرانداز تپانچه بادی در یک زمان می تواند تنها گروه های ماهیچه ای را بدون مصرف انرژی حفظ کند و می تواند در جلسات طولانی، بدن خستگی تمرین را تحمل کند.

    حالت دست راست تیرانداز در تیراندازی با تپانچه بادی

    در تیراندازی با تپانچه بادی باید بازوی دست راست به صورت کامل کشیده شده باشد که از دلایل کشیده بودن دست راست می توان به مساوی شدن فاصله بین چشم و هدف، آرنج و وضعیت فوقانی بازو و شانه اشاره نمود که یک واحد فشرده با اتصال قوی را می سازد تا کنترل بهتری را در حرکت اسلحه بدهند، بازوی کشیده بهتر چرخش را ایجاد می کند و وضعیت با ثبات را بیشتر می کنند و در آخر بازوی راست در خطی که از شانه ها عبور می کند می گذرد یا کمی به سمت چپ تمایل داشته باشد.

    حالت دسته چپ تیرانداز در تیراندازی با تپانچه بادی

    دست و شانه چپ، در تیراندازی با تپانچه موقع شلیک نقش غیر فعال را دارند و در حقیقت بهترین حالت، حالت بی حرکت است زمانی که دست چپ در جیب چپ قرار می گیرد یا در داخل کمربند وسط معده باشد، به عبارت دیگر حالت غیرفعال آناتومیک به گونه ای می باشد که بازو یک واحد فشرده در بدن باشد.

    حالت سر تیرانداز در تیراندازی با تپانچه بادی

    سر تیرانداز باید بدون هیچ گونه حرکتی به سمت راست چرخاند شود و بدون حرکت ثابت بماند

     

    مواردمهم برای درست نگه داشتن تپانچه بادی

    مورد اول:

    فضای بین شست و انگشت نشانه، پشت سلاح و زیر حافظه ماشه است.

    مورد دوم:

    قسمت پائین دست، نزدیک مچ (قسمت کناره داخلی دست) بالاتر از قسمت نگه داشتن سلاح قرار می گیرد.

    مورد سوم:

    بالای وسط مفصل انگشت وسط درست زیر سیستم حافظه ماشه قرار می گیرد هنگامی که این چهار نکته در جایگیری دست در گرفتن سلاح مدنظر باشند، مثلثی را در نگه داشتن تپانچه بر اساس دستورات فیزیکی ایجاد می کند و در نتیجه فعالیت ماهیچه ای کمتر می شود و انرژی کمتری  مصرف می شود و حرکات تپانچه کمتر می شود.

    موردچهارم:

    انگشت کوچک، حلقه و وسط در اطراف سلاح با یک فشار نرم قرار گرفته و همیشه ثابت است و انگشت ماشه بایستی بدون هیچ تماسی در گرفتن سلاح آزاد قرار بگیرد.

    تنها در این وضعیت است که شرایط مطلوب برای فعالیت صحیح انگشت ماشه و چکاندن صحیح ماشه وجود دارد ولی در غیر این صورت اگر انگشت ماشه در نگه داشتن سلاح دخالت داده شود هر تلاشی در جهت کشیدن ماشه باعث حرکت تپانچه در هنگام شلیک خواهد شد و ثبات کاهش پیدا می کند

    تکنیک نشانه روی چیست و روش های صحیح آن

    بعضی مواقع می شنوید که برای تیراندازی خوب یک چشم خوب نیازمند است , اگر فردی به مرحله بین المللی برود شگفت زده می شود.

    چون اکثر تیراندازان عینک دارند برای یک تیراندازی خوب تکنیک صحیح نشانه روی و دیدن واضح لازم است  این نکات در ذیل آورده شده اند.

     1- نشانه روی باید در فضای نزدیک هدف باشد خط بالای نشانه روی بایستی در خط افقی (در یک سطح) یا خط بالای نزدیک هدف باشد و هر دو سمت نشانه روی بایستی در سطح مساوی نزدیک هدف قرار گیرند.

    2- عناصر دید باید درست در قسمت پایین سیاهی و در راستای هدف باشند، طوری که بین هدف و سیاهی یک فضای آزاد (یک خط) باشد نقطه هدف گیری بایستی تقریباً در حلقه پنج باشد و این فضای آزاد لازم است چون تنها راهی است که می توان روند نشانه روی را تصحیح کرد.

    3- تمرکز چشم ها همیشه روی نشانه روی جلو باشد برای آنکه بیشترین حرکات اسلحه را می توان تشخیص داد و بسیاری از تیراندازان با تمرکز روی هدف دچار اشتباه می شوند به گونه ای که می خواهند حرکات سلاح را کنترل کنند ولی موقعیت مناسبی ندارند.


  • تهیه و تنظیم توسط باشگاه ستاره تن سا
    تماس : 09132860375‬
    انتشار مطلب در :