پرش با اسب

توضیحات:

  • به نام خدا

    مسابقه ی پرش با اسب رقابتی است که طی آن سوارکاران باید در محوطه ای محصور از روی موانع مشخص بپرد و با کمترین خطا مسیر را به پایان برساند . به این ترتیب ، ورزشکاری در این رشته موفق می شود که علاوه بر مهارت در سوار کاری ، صاحب اسبی با توانایی بالا و فرمان برداری کافی از سوار کارش باشد .

     

    تاریخچه : 

    ریشه های مسابقه پرش با اسب را می توان به انگلیس سده نوزدهم رساند که سوارکاران می کوشیدند حین تعقیب شکار ، از روی موانع طبیعی جهش کنند . سبک سواری آن ایام بر استفاده از رکاب های بلند و صاف نشستن هنگام جهش استوار بود . در اولین دوره های مسابقات سوارکاران انگلیسی تسلطی خیره کننده داشتند ، اما به تدریج سوارکاران نظامی ایتالیایی چون سروان فدریکو کاپریلی از مکتب سوارکاری پینرولو شیوه خم شدن به جلو هنگام پرش را ابداع کرد . 

    شیوه ی مسابقه : 

    در مسابقه ی پرش با اسب ، سوارکاران می کوشند بدون خطا و در کمترین زمان ممکن ، مسیر 500 متری مسابقه را طی کنند . در طول مسیر ، 15 مانع قرار داده می شود که اسب باید به ترتیب شماره از روی همهی آن ها بپرد و مسیر مسابقه را در 86 ثانیه طی کند . در غیر این صورت ، به ازی هر ثانیه ، یک خطای زمانی به سوارکار و اسب تعلق می گیرد . اگر پای اسب به مانع برخورد کند و مانع بیفتد ، 4 خطا به حساب ورزشکار منظور می شود . در صورتی که اسب از پریدن خودداری کند ، 4 خطا به حساب اسب منظور می شود و فرصت دیگری برای پرش از آن مانع به او داده می شود اما اگر باز هم از پرش امتناع کند ، از مسابقه اخراج خواهد شد . معمولا مسابقات پرش در دو راند و مطابق دو جدول جداگانه برگزار می شود . 

    در مسابقه ی پرش با اسب رقابت های جهانی و المپیک ، اسب ها دست کم 8 ساله و در سایر مسابقات بین المللی ، 6 ساله اند .

     

    جدول های A و C : 

    در روز نخست ، رقابت ها مطابق جدول C ( جدول سرعت ) برگزار می شود . طبق این جدول ، مسیر باید در دو دقیقه به پایان برسد و در صورتی که ورزشکار در مدت زمان بیشتری این مسیر را بپیماید ، در ازای هر ثانیه یک خطا به خطاهای او اضافه می شود . اگر مانعی نیز در اثر اصابت پای اسب به زمین بیفتد ، چهار ثانیه به زمان ورزشکار افزوده خواهد شد . 

    در راند دوم ، مسابقات مطابق جدول A برگزار می شوند . مجموع زمان ها و خطاهای ورزشکاران در دو جدول محاسبه می گردد و قهرمان مسابقه تعیین می شود .

     

    جدول B : 

    در صورتی که مسابقات در سه مرحله برگزار شوند ، بین دو مرحله ی A و C مرحله ی B ( جدول B ) قرار می گیرد . در این جدول نیز در صورت افتادن موانع ، به زمان ورزشکار افزوده می شود . در صورتی که پای اسب به درون آب برود یا اسب یک میله ی مانع را بیندازد ، 10 ثانیه به زمان ورزشکار اضافه می کنند . در موانع سه تایی نیز ، بسته به میله ای که در اثر برخورد اسب به زمین می افتد ، به زمان ورزشکار افزوده می شود : 6 ثانیه در اولین مانع ، 8 ثانیه در مانع دوم و 10 ثانیه در مانع سوم . یعنی اگر اسب به اولین مانع برخورد کند ، به عنوان جریمه 6 ثانیه به زمان حرکت آن در مسیر اضافه می شود . برخورد به دومین مانع 8 ثانیه و سومین مانع 10 ثانیه زمان حرکت اسب را در مسیر افزایش می دهد . 

    طراحی مانژ : 

    در صورتی که مسابقات در یک روز برگزار شوند ، نحوه ی قرار گرفتن موانع در مسیر تغییر نخواهد کرد اما اگر در دو رز برگزار شوند ، می توان طراحی مسیر را تغییر داد و موانع را در نقاطی متفاوت با مسیر اولیه گذاشت . 

    محوطه ی محصوری که مسابقه در آن برگزار می شود ، « مانژ » نام دارد . قبل از مسابقه ، سوارکاران تنها یک بار حق دارند وارد مانژ شوند و وسیر رقابت رت بررسی کنند اما در رقابت هایی که در دو راند برگزار می شوند ، هر یک از راند ها قوانین خاص خود را دارد . سوار کاران قبل از شروع راند دوم نیز می توانند وارد مانژ شوند . ورود سوارکاران برای بازدید توسط هیئت داوران ، با تابلوی « میدان باز است » و بلند گو به تماشاگران اعلام می گردد .

     

    موانع : 

    در رقابت های پرش با اسب ، موانع را به شکل های گوناگونی طراحی می کنند . موانع ممکن است سه تایی ( تریپل ) ، دو تایی ( اکسر ) یا تکی باشند . موانع دو تایی و سه تایی شامل میله هایی هستند که روی هم قرار گرفته اند اما موانع تکی به شکل های مختلف از جمله میله ، دیوار و نرده طراحی می شوند . در زیر برخی از مانع های تکی یا دو تایی ، حوضچه ای از آب وجود دارد ؛ این موانع را « لیورپول » می نامند . در هر مسابقه ، طراح موانع می تواند با سلیقه ی خود موانع را به شکل های گوناگونی طراحی کند اما ارتفاع آن ها را نباید تغییر دهد .


  • تهیه و تنظیم توسط باشگاه ستاره تن سا
    تماس : 09132860375‬
    انتشار مطلب در :